نام واژه

تعریف واژه

تلفیق و گزارشات

حسابهای فی‌مابین

حسابهای رابط مرکز با مناطق و واحدهای تابعه می باشد که در طول دوره مالی بطور مستمر کنترل و نسبت به رفع مغایرت احتمالی اقدام می گردد تا در صورتهای مالی تجمیعی (تلفیقی) حذف گردند.

مناطق و واحدهای تابعه

در حال حاضر کلیه مناطق و واحدهای تابعه می باشند (33 واحد) که صورتهای مالی آنها در پایان هر ماه و در پایان سال تجمیع (تلفیق) و به عنوان صورتهای مالی تجمیعی (تلفیقی) ارائه می گردند، ضمن اینکه موضوع تهیه صورتهای مالی تلفیقی شهرداری تهران و سازمانها و شرکتهای وابسته شهرداری در دست اقدام است.

حساب وجوه انتقالی پرداخت شده و دریافت شده (معین مناطق و واحدهای تابعه)

به ترتیب وجوه پرداخت شده توسط معاونت خزانه داری کل اداره امور مالی و اموال به مناطق و واحدهای تابعه و همچنین وجوه دریافت شده از مناطق و واحدهای تابعه را که مربوط به وجوه انتقالی درآمدی می باشد نشان می دهد که در طی سال با مناطق و واحدهای تابعه کنترل و مغایرت های احتمالی رفع می گردد تا در پایان سال در تجمیع (تلفیق) حذف گردند.

حساب جاری واحدهای تابعه / مرکز

ثبت عملیات مربوط به کلیه رویدادهای مالی مناطق و واحدها با یکدیگر اعم از انتقال دارائیهای فیمابین و عملیات مربوط به تهاتر می باشد که از طریق حساب رابط فوق در دفاتر واحدها و مناطق و مرکز ثبت می شود.

تهاتر

اگر به ازای دارائی یک ذینفع (شخص حقیقی یا حقوقی) در یک منطقه دارائی دیگری به ذینفع در منطقه دیگری داده شود، عملیات حسابداری در دفاتر گیرنده و واگذارنده و مرکز در حسابهای فیمابین مرکز با مناطق و واحدها به عنوان عملیات تهاتر ثبت می گردد.

همگن بودن روشهای حسابداری

منظور همگن بودن کلیه روشهای حسابداری در سطح مناطق و واحدهای تابعه جهت تهیه صورتهای مالی تجمیعی (تلفیقی) در طی دوره و پایان دوره مالی می باشد.

متحدالشکل بودن کدینگ حسابها

منظور یکسان سازی کدینگ حسابداری در سطح مناطق و واحدهای تابعه جهت تهیه صورتهای مالی تجمیعی (تلفیقی) می باشد.

تفریغ بودجه

تفریغ بودجه نشان می دهد که اعتبارات مصرف شده و درآمدهای وصولی دوره مالی تا چه میزان با اعتبارات مصوب و درآمدهای پیش بینی شده مغایرت داشته است.

صورتهای مالی تجمیعی (تلفیقی) ادواری

منظور صورتهای مالی مناطق و واحدهای تابعه می باشد که در طی دوره مالی (پایان هر ماه) و در پایان هر سال تجمیع (تلفیق) و به مبادی ذیربط ارائه می گردد.

یادداشتهای پیوست صورتهای مالی

اصولاً صورتهای مالی باید کامل باشند و فقط آن بخش از اطلاعات را که در صورتهای مالی نمی توان منعکس نمود باید در یادداشتها افشاء شود.

صورتهای مالی تلفیقی:
consolidated financial statements

به صورتی گفته می شود که در آن دارئیها، بدهیها، حقوق صاحبان سهام، درآمدها و هزینه های شرکت اصلی (مادر) و واحدهای فرعی بصورت یک واحد تجاری نشان داده شود.

شرکت اصلی (مادر):
Holding company

یک واحد تجاری است که دارای یک یا چند شرکت فرعی باشد.

شرکت فرعی Subsidiary company

یک واحد تجاری است که بیش از 50% سهام دارای حق رای آن در دست شرکت دیگر باشد و یا به دلائل مختلف شرکت اصلی (مادر) حتی با سهام کمتر از 50% قادر به کنترل آن باشد.

گروه شرکتها:
Consoli dated groups

منظور از گروه شرکتها، شرکت اصلی (مادر) و شرکتهای فرعی آن می باشد.

لزوم تهیه صورتهای مالی تلفیقی

افرادی که دارای حقوقی در شرکت اصلی می باشند مانند سهامداران فعلی یا آتی شرکت اصلی، بستانکاران و ... علاقمند هستند که از وضعیت مالی، نتایج عملکرد گروه مطلع باشند و این نیاز فقط از طریق تهیه صورتهای مالی تلفیقی برآورده می شود زیرا صورتحساب تلفیقی گروه اطلاعات مالی گروه شرکتها را بصروت یک واحد تجاری بدون توجه به مرزهای قانونی و شخصیت حقوقی جداگانه آنها ارائه می نمایند.

ضوابط تلفیق

جمع نمودن مبالغ دارائیها، بدهیها و درآمدها و هزینه های مندرج در صورتهای مالی جداگانه واحد تجاری اصلی (مادر) و واحدهای تجاری فرعی پس از اعمال تعدیلات لازم در ارتباط با سهم اقلیت، معاملات فیمابین درون گروهی و همگن سازی روش های حسابداری می باشد.

سهم حقوق اقلیت:
 Minority lnterest

خالص دارائیهای قابل انتساب به اقلیت در تاریخ ترازنامه به عنوان سهم اقلیت در ترازنامه تلفیقی گروه در بخش حقوق صاحبان سهام، جدا از حقوق صاحبان سهام واحد اصلی (مادر) ارائه می گردد. ضمناً سود (زیان) های واحدهای تجاری فرعی به نسبت میزان مالکیت واحد تجاری اصلی (مادر) و اقلیت بین آنها تقسیم می شود.

معاملات و مانده های درون گروهی (گروهی بین شرکتهای عضو گروه) : InterCompany transaction

تعهدات، مطالبات و معاملات درون گروهی و همچنین سود یا زیان های درون گروهی تحقق نیافته ناشی از معاملات، در هنگام تهیه صورتهای مالی تلفیقی گروه بایستی حذف گردند، بعلت اینکه اعضای گروه به عنوان یک شخصیت اقتصادی واحد تلقی می گردند.

رویه های حسابداری همگن

در تهیه صورتهای مالی تلفیقی در گروه شرکتها (شرکت اصلی و شرکت فرعی)، باید رویه های حسابداری اعضای گروه همگن و یکسان باشد و چنانچه رویه ها متفاوت باشد، باید تعدیلات لازم برای یکسان سازی روشهای حسابدرای حتی الامکان انجام شود. مگر اینکه تعدیل میسر نباشد.

موارد عدم لزوم تهیه صورتهای مالی تلفیقی

بعضاً میزان سرمایه گذاری شرکت اصلی (مادر) در شرکت فرعی بیش از 50% می باشد ولی ممکن است صورتهای مالی تلفیقی تهیه و ارائه نگردد:
1) مواردی که کنترل شرکت اصلی موقت باشد و یا در صورتیکه واحد اصلی (مادر) توانائی کنترل واحد فرعی را نداشته باشد.
2) مواردی که تهیه صورتهای مالی بیشتر استفاده کنندگان را گمراه می نماید و یا اینکه مبنای طبقه بندی حسابها در شرکت اصلی و فرعی آنچنان اختلاف شدید داشته باشد که امر تلفیق را با دشواری روبرو سازد و باعث گمراهی استفاده کنندگان گردد.

اموال و بهای تمام شده

معنی و مفهوم اموال
 Conception of property

مال در لغت عبارت است از آنچه در ملک شخصی باشد. در اصطلاح حقوقی چیزی است که ارزش اقتصادی داشته و قابل تقویم به پول باشد. کلمه مال در اصل از واژه میل یعنی خواستن گرفته شده و به همین دلیل در فارسی به مال خواسته می گویند. جمع مال اموال است.

انواع مال

قانون مدنی ایران اموال را بر دو قسم دانسته است. اموال منقول و اموال غیر منقول.

اموال منقول:
Moveable property

اموال منقول اموالی است که قابل نقل و انتقال از جائی به جای دیگر باشد. مانند صندلی، اتومبیل، مبل و ... در این رابطه ماده 19 قانون مدنی در تعریف اموال منقول مقرر داشته است:
اشیایی که نقل آن از محلی به محل دیگر ممکن باشد بدون اینکه به خود یا محل آن خرابی وارد آید منقول است. مضافاً اینکه ماده 21 قانون مزبور انواع کشتیها و دستگاههای عظیم متحرک مانند کامیون های بزرگ و ترن و ... را جزو اموال منقول محسوب نموده است.

اموال غیر منقول :
 Immovable property

اموال غیر منقول، اموالی است که امکان نقل و انتقال آن از محلی به محل دیگر وجود نداشته باشد. در قانون مدنی ماده 12 درباره اموال غیر منقول مقرر داشته:
مال غیر منقول آن است که از محلی به محل دیگر نتوان نقل نمود اعم از اینکه استقرار آن ذاتی باشد یا بواسطه عمل انسان به نحوی که نقل آن مستلزم خرابی یا نقص مالی یا محل آن شود.

اموال عمومی : Common property

مشترکات عمومی اموالی است که متعلق به عموم می باشد و هیچ یک از افراد نمی توانند در این گونه اموال تصرفی نمایند که دیگران از استفاده آن محروم گردند. کوچه ها و خیابان ها، مجاری آب و فاضلاب، میادی، پیاده روها، انهار، اشجار، فضای سبز در معابر و پارکها، گورستان، پل ها و ... از مصادیق مشترکات عمومی است.

اموال غیر مصرفی: Non consumption property

دوام آن کمتر از یکسال نباشد. مصرف شدنی نباشد یعنی با استفاده ای که از آن بعمل می آید غیر قابل استفاده برای دفعات بعد نگردد. در اثر استفاده با سرعت فرسوده نشود. در معرض نابودی غیر قابل اجتناب نباشد. قیمت آن بلافاصله با هر دفعه استفاده کم نشود. مستقلاً یک مال محسوب شود نه اینکه جزیی از یک مال دیگر باشد مانند: قطعات مختلف یک رایانه (از قبیل هارد، مادربرد، رم و ...). قیمت آن از 000/300 ریال کمتر نباشد.
به اینگونه اموال بایستی شماره برچسب اختصاص داد و در دفتر اموال غیر مصرفی مشخصات آنها به طور کامل ثبت و از تحویل گیرنده رسید دریافت گردد.

اموال مصرفی :
Consumption property

کالایی هستند که در اثر استفاده به صورت جزئی یا کلی از بین می روند. این دسته از اموال نیازی به شماره برچسب ندارند و ثبت آنها در دفاتر اموال ضرورت ندارد. بدیهی است اینگونه اقلام صرفاً در دفتر انبار یا کاردکس درج می گردد.

اموال در حکم مصرفی : Property in the case of consumption

اموالی هستند که در ظاهر با اموال غیر مصرفی مشابهت دارند اما به لحاظ طبیعت و ماهیت یا ارزش کم، تنظیم حساب برای آنها به صورت اموال غیر مصرفی ضرورت ندارد.

هزینه : Expenses

اندازه پولی منابع اقتصادی که به خاطر رسیدن به یک مقصود معین یا یک مزیت مشخص که در گذشته مصرف شده است یا در نظر است در آینده مصرف وفدا شود.

هزینه یابی: Costing

هزینه یابی یک رویکرد ساختار یافته ای برای تعیین هزینه در طول عمر محصول است. به گونه ای که تعیین می کند محصول مورد نظر با چه شاخص های عملکردی و کیفیتی می باید تولید شود تا در هنگام فروش با قیمت پیش بینی شده به میزان سود دلخواه در طول عمر خود دست یابد.

هزینه مستقیم : Direct expense

هزینه ای که بتوان آن را مستقیماً به یک دایره یا یک مرکز مسئولیت مشخص (موضوع هزینه) ارتباط داد یا ردیابی کرد اصطلاحاً هزینه مستقیم آن دایره یا مرکز نامیده می شود.

هزینه غیر مستقیم :
 Indirect expense

هزینه ای است که مستقیماً قابل ردیابی با یک دایره یا یک مرکز مشخص (موضوع هزینه) نیست هزینه غیر مستقیم آن دایره یا آن مرکز خوانده می شود.

محرک های هزینه :
 Expenses creation

فعالیت هایی که باعث رخداد هزینه ها می گردند اصطلاحاً محرک های هزینه نامیده می شوند

هزینه متغیر : Variable expense

هزینه هایی که در مجموع متناسب با تغییر در سطح فعالیت یا به بیان دیگر متناسب با تغییر در محرک هزینه تغییر می کند.

هزینه های ثابت : Fixed assets

به هزینه هایی گفته می شود که اگر سطح فعالیت یا محرک هزینه تغییر کند در مجموع بدون تغییر باقی بماند.

پروژه : Project

به مجموعه کارهایی که با بهره از منابع (زمان، مالی، انسانی و ...) محدود و به گونه مستمر و هدفدار برای رسیدن به یک هدف از پیش ویژه شده انجام می پذیرد گویند.

سربار : Overhead

به هزینه مواد غیر مستقیم و دستمزد غیر مستقیم و سایر هزینه هایی که به آسانی قابل شناسایی یا بطور مستقیم قابل منظور به سفارشات یا محصولات خاص نمی باشد اطلاق می گردد.

مواد : Material

هر آنچه در ساختار محصول بکار برود و جزء لاینفک محصول باشد.

فعالیت : Activity

کوچکترین جزء عملیاتی تشکیل دهنده یک پروژه را فعالیت گویند.

خدمات : Services

به هر گونه فعالیت یا مزیت گویند که از یک طرف به طرف دیگر ارائه می شود و لزوماً نامحسوس است و مالکیت چیزی را دنبال ندارد.

دستمزد : Wage

هزینه کار یا دستمزد عبارت از بهائی است که در قبال استفاده از کار نیروی انسانی پرداخت می شود وجوهی که به کارکنان شاغل در فعالیتها و کوششهای مرتبط با ساخت و یا خدمات پرداخت می شود.

حسابداری مرکزی، خزانه داریکل، ذیحسابی

بودجه : Budget

بودجه از نظر عامه مردم عبارت از دخل و خرج یا درآمد و هزینه است. بودجه عبارت از طرحی در قالب اصطلاحات مالی که به وسیله آن یک برنامه مالی برای مدت معینی اجرا می گردد. بودجه عبارت از بیان مالی و یا مقداری سیاستی که در طول مدتی معین از زمان آینده برای وصول به هدف های تعیین شده باید تعقیب شود.

سود هر سهم : Earning per share

سود هر سهم که به اختصار آن را EPS می‌نامند عبارت است از میزان سود یک شرکت که به هر سهم عادی جاری تعلق می‌گیرد.‌ نحوه محاسبه آن به این صورت است که سود سهام ممتاز را از درآمد خالص کسر کرده و بر تعداد سهام عادی شرکت تقسیم می‌کنند. البته سود هر سهمی که معمولا شرکت‌ها هر چند وقت یکبار آن را تعدیل می‌کنند در واقع پیش‌بینی سود هر سهم آن شرکت برای سال مالی جاری است.

سرمایه : Capital

سرمایه واژه بسیار مبهمی است که بسته به شرایط و رفتار، توصیف‌های مختلفی دارد.‌ به‌صورت کلی سرمایه بیان‌کننده منابع مالی می‌باشد که برای استفاده در دسترس است. در مورد شرکت‌های سهامی عام سرمایه را به این صورت محاسبه می‌کنند که تعداد کل سهام عادی منتشر‌شده شرکت را در عدد ۱۰۰۰ بیانگر ارزش اسمی هر سهم عادی ضرب می‌کنند تا سرمایه شرکت سهامی عام، بر حسب ریال بدست آید.

تراز نامه : Balance sheet

یکی از صورت‌های مالی شرکت است که دارائی‌ها، بدهی‌ها و حقوق صاحبان سهام را در یک مقطع زمانی مشخص می‌کند.‌ دارائی‌ها را در سمت راست و بدهی‌ها و حقوق صاحبان سهام را در سمت چپ ترازنامه نشان می‌دهند.‌ همیشه جمع دارائی‌ها باید مساوی جمع بدهی‌ها و حقوق صاحبان سهام باشد. اگر ترازنامه بصورت تلفیقی تهیه شود به این معنی است که واحد تجاری به‌جای اینکه یک شرکت انفرادی باشد، گروهی از شرکت‌هاست.

سود انباشته : Retained earnings

درصدی از سود شرکت است که به صورت سود سهام پرداخت نشده است و شرکت برای سرمایه‌گذاری مجدد در فعالیت‌های اصلی‌اش یا پرداخت بدهی آن را نگه داشته است. سود انباشته در سمت چپ ترازنامه و زیر حقوق صاحبان سهام ثبت می‌شود. از اضافه کردن سود خالص یا کسر کردن زیان خالص از سود انباشته ابتدای دوره، سود سهام پرداختنی به سهام‌داران به دست می‌آید.

سرقفلی : Goodwill

مازاد قیمت خرید بر ارزش بازار دارایی‌ها را سرقفلی گویند. حساب‌داران سرقفلی را در گزارش‌گری مالی به عنوان مازاد ثبت می‌کنند. قیمتی را که واحد تجاری می‌ارزد، بازار تعیین می‌کند. سرقفلی زمانی ایجاد می‌شود که قیمتی که برای تحصیل واحد تجاری پرداخت می‌شود بیش از ارزش دارایی‌ها و بدهی‌هایش باشد. نیروی کار سرزنده، داشتن مشتریان دایمی، موقعیت خوب در بازار و موارد دیگر می‌تواند از جمله دلایل این تفاوت قیمتی باشد.

نسبت پرداخت سود سهام : Dividend Payout Ratio

درصدی از درآمد که به عنوان سود سهام به سهام‌داران پرداخت می‌شود. نحوه محاسبه آن به این صورت است که سود تقسیمی هر سهم در سال را بر سود هر سهم تقسیم می‌کنند. یا سود تقسیمی را تقسیم بر درآمد خالص می‌کنند. این نسبت نشان می‌دهد که تا چه اندازه می‌توان سود سهام را از محل سود پرداخت نمود. شرکت‌هایی که به مرحله بلوغ رسیده‌اند، نوعا نسبت پرداخت بالایی دارند.

بیمه تأمین اجتماعی :
 Social security assurance

شامل ارائه خدمات به هنگام حوادث و بیماریها، بارداری و پرداخت غرامت دستمزد مستمریهای از کارافتادگی، بازنشستگی، فوت و همچنین پرداخت حق بیمه بیکاری به بیمه شدگان مربوطه طبق قانون تأمین اجتماعی می باشد.

بدهی معوقه : Delayed liability

میزان بدهی قطعی شده که پرداخت آن به تأخیر افتاده باشد.

قانون تجارت : Trade legislation

مجموعه مقررات راجع به تنظیم روابط تجاری اشخاص حقیقی و حقوقی.

قانون کار : Labor legislation

مجموعه مقررات راجع به تنظیم روابط فی ما بین کارگر- کارفرما و دولت در خصوص قراردادهای کار و مسایل مربوط به اشتغال.

شرکتهای سهامی خاص :
 Private joint stock company

شرکتهائی که تمام سرمایه آنها در موقع تاسیس منحصراً توسط موسسین تامین گردیده است.

شرکت با مسئولیت محدود :
 Limited liability company

شرکت با مسئولیت محدود عبارت است از شرکت تجاری مرکب از حداقل سه نفر سهامدار که فعالیتهای تجاری خود را مطابق قانون انجام و سرمایه آن توسط سهامداران تعهد و پرداخت گردیده است و مسئولیت شرکا محدود به میزان سهام ایشان در شرکت است.

شرکت تضامنی : Partner ship company

نوعی شرکت تجاری است که هر یک از شرکاء مسئول تمام بدهی شرکت در مقابل طلبکاران است و به عبارت دیگر ذینفع حق دارد تمام طلب خود را از هر یک از شرکاء مطالبه نماید.

مالیات ابرازی عملکرد : Declared tax in fiscal year

مالیاتی است که به درآمد مشمول مالیات مندرج در اظهارنامه مالیاتی تعلق می گیرد و توسط مودیان ابراز می گردد.

مالیات تشخیصی : Appointed tax

مالیاتی است که با رسیدگی ، توسط ماموران مالیاتی تعیین و طبق برگ تشخیص مالیات ابلاغ میشود.

معافیت مالیاتی : Tax reduction

آن میزان از درآمدها یا مأخذ مالیات بوده که قانون گزار در فصول مختلف قانون مالیاتهای مستقیم حسب مورد آنها را معاف از پرداخت مالیات اعلام نموده است.

مالیات تکلیفی : Tax duty

مالیات تکلیفی قسمتی از مالیات بر درآمد اشخاص است که تکلیف کسر و پرداخت آن طبق احکام قانونی مربوطه در برخی منابع مالیات بر درآمد به عهده پرداخت کنندگان وجوه می باشد.

حقوق : Law

وظایف و تکالیف- در فارسی به معنی دستمزد- مجموعه قوانین، قواعد لازم الاجرائی که به منظور استقرار نظم در جوامع انسانی وضع یا شناخته شده است.

صورتجلسه : Agenda

جمع آوری و تدوین مطالبی که علاوه بر تأمین اهداف و نیازهای یک جلسه بتواند به عنوان مرجع مناسبی در آینده قرار گیرد.

اساس نامه : Articles of association

قانونی که برای اداره یک شرکت، انجمن، مجلس یا سازمان اجتماعی و سیاسی تنظیم شده باشد.

آئین نامه : Regulations

مجموعه اصول و قوانین داخلی که یک شرکت برای نظم دادن به روال کاری خود، تهیه می کند.

مجمع عمومی فوق العاده : Extraordinary general meeting

اجتماع سهامداران دارای اختیارات ویژه و خاص از جمله تغییر اساسنامه، انحلال شرکت.

مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده : Ordinary general meeting in the case of extraordinary

همان مجمع عمومی عادی است که در زمانی غیر از زمان مقرر تشکیل می شود.

مجمع عمومی عادی : Ordinary general meeting

مجمع عمومی عادی باید سالی یک بار در مواقعی که در اساسنامه پیش بینی شده است برای رسیدگی به ترازنامه و حساب سود و زیان سال مالی قبل و صورت دارائی و مطالبات و دیون شرکت و صورتحساب دوره عملکرد سالیانه شرکت و رسیدگی به گزارش مدیران و بازرس یا بازرسان و سایر امور مربوط به حسابهای سال مالی تشکیل شود.

قرارداد : Contract

توافق دو یا چند نفر در خصوص انجام کار یا ایفاد تعهدی.

پروژه : Project

فرآیند خاصی مشتمل بر مجموعه ای از فعالیتهای هماهنگ و کنترل شده با زمان آغاز و پایان.

کار : Labor

عبارت است از اجزای تشکیل دهنده یک وظیفه.

وظیفه : Duty task

قسمتی از فعالیت های جسمی یا فکری است که بر عهده یک فرد در سازمان گذاشته می شود.

شغل : Job

وظایف مشابه و مرتبطی است که فرد در مقابل دریافت حقوق و دستمزد دارد.

حرفه : Profession

گروهی از مشاغل مشابه است.

شرح شغل : Describtion of job

خلاصه ای از اطلاعات مربوط به یک شغل خاص است.

پست سازمانی : Career position

عبارت است از جایگاه سازمانی افراد.

شرایط احراز شغل :
Condition of fill a job

مشاغل و اطلاعاتی است که در تجزیه شغل بدست می آید.

کارفرما : Employer

شخص حقیقی یا حقوقی است که استخدام شده به دستور یا به حساب او کار می کند. کلیه کسانی که به عنوان مدیر یا مسئول عهده دار اداره کارگاه هستند نماینده کارفرما محسوب می شوند و کارفرما مسئول انجام کلیه تعهداتی است که نمایندگان مزبور در قبال فرد استخدام شده به عهده می گیرند.

پیمانکار : Contractor

شخص حقیقی یا حقوقی است که ضمن عقد قرارداد کتبی متعهد گردد که ساخت بنائی یا تهیه و تحویل کالا یا خدماتی را در مقابل مبلغ معین که در متن قرارداد آمده است به عهده گیرد.

پیمان مدیریت : Management contract

پیمانی که ابتدا طراحی پروژه توسط کارفرما از مهندسی طراح (مشاور) تأمین می شود و سپس از طریق مناقصه برای ساخت به پیمانکار سازنده محول می شود.

سپرده حسن انجام کار : Retention

بر اساس مفاد ماده 35 دفترچه شرایط عمومی پیمان (در خصوص پیمانهای کارهای ساختمانی و تاسیساتی مربوط به طرحهای عمرانی ) از مبلغ ناخالص صورت وضعیت پیمانکار معادل 10 درصد به عنوان تضمین حسن انجام کار کسر و در حساب جداگانه ای نزد کارفرما نگهداری می شود.

کسورات : Withholding

وجوهی است که طبق قوانین و مقررات از وجوه پرداختی به اشخاص حقیقی کسر و حسب مورد و طبق مقررات مربوطه به سازمانهای ذیربط پرداخت و یا به اشخاص مزبور مسترد می گردد.

مفاصا حساب : Certificate of liquidation

به گواهی پرداخت کلیه بدهی تا زمان مذکور در آن اطلاق می شود و می تواند بابت بدهی مالیاتی، بیمه، عوارض نوسازی و ... صادر گردد.

بخشنامه و دستورالعمل : Circular note and instruction

بخشنامه برای حسن اجرای مقررات توسط مدیران سازمانها یا واحدهای اداری تدوین و صادر می گردد. دستورالعمل ها برای نحوه انجام امور محوله صادر شده و در بعضی موارد در قوانین، صدور دستورالعمل بعهده هیات وزیران یا وزارتخانه ها یا سازمانها و غیره محول میشود.

مشخصات مدیران : Managers describtion

نام، فامیل، سمت مدیران و اشخاص حقوقی بوده و در فرمهای مالیاتی دارندگان امضاء مجاز نیز تعیین شده است.

رزومه : Resume

فرم حاوی سوابق تحصیلی، سوابق تجربی (سوابق کار)، مشاغل و سمت های قبلی کارکنان است.

مدیریت منابع انسانی : Human resources management

جنبه انسانی مدیریت بوده و مهمترین عامل در ارتقای کمی و کیفی سازمان است.

هدف اجتماعی : Social objective

عبارت است از احساس مسئولیت در مقابل نیازهای جامعه و ایجاد اعتبار برای سازمان و کارکنان است.

هدف وظیفه ای : Task objective

عبارت از احساس مسئولیت در قبال وظایفی که بر عهده واحد منابع انسانی سازمان گذاشته می شود.

هدف اختصاصی : Allocated objective

عبارت از احساس مسئولیت در قبال هدف های شخصی کارکنان شاغل در سازمان است.

هدف سازمانی : Organizational objective

عبارت از احساس مسئولیت در قبال هدف های سازمانی با توجه به تعهد و تخصص نیروی انسانی موجود است.

واحد اندازه گیری بر حسب پول : Money measurement

واحد اندازه گیری مشتری که برای سنجش، گزارش و ارزیابی هرگونه فعالیت، رویداد و واقعیت اقتصادی استفاده می شود (پول) است. این مفهوم محدودیت هایی را بر صورت های مالی اعمال می نماید، از جمله اینکه برخی از پدیده های کیفی در هر فعالیت اقتصادی قابل اندازه گیری بر حسب واحد پول نیسند، مانند تجربه یا مهارت مدیریت. دیگر آنکه واحد پول بر حسب ارزش آن در هنگام وقوع ثبت یک رویداد بیان می شود. بنابراین عدم اثبات ارزش پول و تغییرات بعدی در قدرت خرید واحد پول، تأثیری بر مبلغ ثبت شده نخواهد داشت. روش های جبران این کمبود، موضوع اصلی مبحث -حسابداری تورمی) است.

شخصیت حسابداری : Entity

هر واحد تجاری از دیدگاه انجام امور حسابداری خود دارای شخصیتی مستقل و جدای از صاحبان آن و سایر اشخاص است. بدین ترتیب مطالبات یا بدهی های صاحبان یک واحد تجاری به اشخاص ثالث، جزء منابع و تعهدات آن واحد منظور نمی گردد. شخصیت حسابداری غالباً معرف یک واحد تجاری نظیر یک شرکت است. در این گونه موارد، شخصیت حسابداری مترادف با شخصیت حقوقی است.

تداوم فعالیت : Goiny concern

اندازه گیری و سنجش هر رویدادی با فرض استمرار و تداوم فعالیت در ترازنامه منعکس می شود. این فرض اساس روش های متدوال و جاری گزارشگری مالی در نحوه اندازه گیری و طبقه بندی رویدادها است. بدیهی است در غیر این صورت گزارشگری حسابداری، باید با فرض گزارشگری در مورد یک واحد تجاری در حال انحلال عمل نموده و بالطبع کلیه منابع آن بر اساس ارزش های جاری منابع گزارش می شود که این امر در یک واحد تجاری در حال فعالیت امری نامربوط است.

بهای تمام شده : Cost

دارایی ها به عنوان منابع اقتصادی یک شخصیت حسابداری در زمان های مختلف دارای ارزش های متفاوتی هستند. لاکن در حسابداری، دارایی ها بر مبنای ارزش زمان مبادله، یعنی بهای تمام شده ثبت می شوند.

ثبت دو طرفه : Double entry

حقوق و علاقه گروه های مختلف ذی نفع نسبت به دارایی های هر واحد تجاری در (بدهی ها و حقوق صاحبان سرمایه) مستتر می باشد. چنین رابطه ای را می توان در معادله اصلی حسابداری ملاحظه کرد:
دارایی ها = بدهی ها + حقوق صاحبان سرمایه
بدیهی است هر رویدادی در هر دو طرف این معادله تأثیر خواهد گذاشت. به همین سبب حسابداری یک سیستم دوطرفه نامیده می شود.

دارایی های جاری : Current Assets

دارایی های جاری عبارتند از وجوه نقد و سایر دارایی هایی که به طور معمول انتظار می رود تا در طی یک دوره گزارش عملیات یا یک سال (هرکدام طولانی تر باشد) قابل تبدیل به وجه نقد باشد. منظور از دوره گردش عملیات (چرخه فعالیت) مدت زمانی است که پول تبدیل به کالا شده، به فروش رسیده و وجه حاصل از فروش آن دریافت شود. به طور مثال در یک شرکت تولیدی، از زمان مصرف وجوه نقد جهت خرید مواد اولیه و پرداخت دستمزد و سایر هزینه ها و سپس دارایی های جاری شامل اقلام متنوع پولی (موجودی نقد، سرمایه گذاری های کوتاه مدت، حساب ها و اسناد دریافتنی و ...) و همچنین اقلام متنوع غیر پولی (موجودی مواد و کالا، پیش پرداخت های کوتاه مدت) می باشد.

دارایی های غیر جاری (بلند مدت) : Non current assets

دارایی های غیر جاری یا بلند مدت شامل کلیه دارایی هایی است که بر اساس ویژگی های یاد شده برای دارایی های جاری، نمی توان آنها را جزء دارایی های جاری طبقه بندی و گزارش نمود.

سرمایه گذاری های بلند مدت : Long term investments

این طبقه از دارایی های غیر جاری به منظور استفاده از منفع و مزیت های مترتب بر سرمایه گذاری های بلند مدت واحد تجاری ایجاد می شوند. این گونه سرمایه گذاری ها بر مبنای ماهیت و هدف آنها از سرمایه گذاری های کوتاه مدت واحد تجاری که در زمره دارایی های جاری قرار می گیرد متمایز می شوند. سرمایه گذاری های بلند مدت اقلام متنوعی را شامل می شود از جمله سرمایه گذاری بلند مدت در سهام و اوراق بهادار سایر واحدهای تجاری، وجوه سرمایه گذاری شده برای مقاصد بلند مدت مانند سپرده های بلند مدت بانکی.

دارایی های ثابت : Fixed Assets

به دارایی هایی که برای بهره برداری در جریان تولید کالا و خدمات تحصیل می شوند و عمر مفید نسبتاً طولانی داشته باشند، دارایی های ثابت اطلاق می شوند. اینگونه دارایی ها در مقایسه با دارایی های جاری دارای گردش کمتری هستند و برای ارائه خدماتی طی سال های متمادی خریداری می شوند. به همین سبب به عناوین دیگری مانند دارایی های عملیاتی یا اموال، ماشین آلات و تجهیزات نیز نامیده می شوند. از اقلام این طبقه از دارایی ها می توان زمین، ساختمان، انواع تاسیسات ، اثاثه، وسایط نقلیه، ابزار و ... را نام برد.

دارایی های نامشهود : Intangible Assets

دارایی های بلند مدتی که فاقد موجودیت عینی هستند لاکن به عنوان یکی از منابع اقتصادی، به لحاظ حقوق و مزایایی که از مالکیت واحد تجاری بر آنها حاصل است دارای ارزش می باشند، دارایی های نامشهود نامیده می شوند. مانند سرقفلی، حق امتیاز و ... .

سایر دارایی ها : Other assets

سایر دارایی ها شامل آن دسته از دارایی ها می باشد که نمی توان با توجه به نوع فعالیت و اهداف موسسه آنها را در زمره دارایی های ثابت و جاری طبقه بندی کرد. نمونه اقلام سایر دارایی ها عبارتند از حساب ها و اسناد دریافتنی بلند مدت، وجوه مسدود شده بانکی و اقلامی از اموال، ماشین آلات و تجهیزات که به عنوان مازاد یا اسقاط برای فروش نگهداری می شوند.

مخارج انتقالی به دوره های آتی : Transferred expenditure to next period

برخی از مخارج واحد تجاری ممکن است در دوره های قبل انجام شده باشد، اما بدلیل انتفاع و درآمد حاصل از آنها در دوره های آتی به عنوان نوعی دارایی (پیش پرداخت بلند مدت هزینه) تلقی و در طی هر دوره بخشی از آن در مقابل درآمد حاصله به هزینه منظور شوند. از نمونه اقلام طبقه بندی مخارج انتقالی به دوره های آتی می توان مخارج قبل از مرحله بهره بردای، پیش پرداخت بلند مدت هزینه های بیمه و هزینه های تاسیس را نام برد.

بدهی ها : Liabilities

بدهی ها به تعهدات و دیون واحد تجاری برای پرداخت پول یا ارائه خدمات و کالا در آینده اطلاق می شوند. به عبارت دیگر بدهی ها معرف ادعا یا حقوق اشخاص ثالث به دارایی های واحد تجاری است.

بدهی های جاری : Current liabilities

تعهداتی که انتظار می رود تا در طی یک دوره گردش عملیات یا یک سال (هر کدام طولانی تر باشد) از محل دارایی های جاری یا از محل ایجاد سایر بدهی های جاری تصفیه شوند، بدهی های جاری نامیده می شوند. از اقلام مختلف این طبقه از بدهی ها می توان حساب های پرداختنی ، اسناد پرداختنی ، سایر حساب های پرداختنی، پیش دریافت ها، ذخیره مالیات و حصه جاری بدهی های بلند مدت را نام برد.

بدهی های بلند مدت (غیر جاری) : Non current liabilities

اقلامی از بدهی های بلند مدت در یک واحد تجاری عبارتند از اسناد پرداختنی بلند مدت، وام های پرداختنی، پیش دریافت های بلند مدت و حصه غیر جاری ذخیره مالیات یا ذخیره مزایای پایان خدمت کارکنان.

حقوق صاحبان سهام : Equities

حقوق صاحبان سهام عبارت است از مازاد دارایی های یک واحد تجاری بر بدهی های آن که به صاحبان سهام تعلق می گیرد.

سرمایه : Capital

در شرکت های سهامی، سرمایه معرف میزان سرمایه اسمی یا قانونی شرکت سهامی است.

صرف سهام : Share premium

هنگامی که یک شرکت سهامی، سهام خود را به بیش از ارزش اسمی به فروش رساند، مبلغ مازاد بر ارزش اسمی را صرف سهام یا اضافه ارزش سهام می نامند که در زمره حقوق صاحبان سهام طبقه بندی و گزارش می شود.

اندوخته ها : Reserves

اندوخته ها عبارتند از بخشی از سود واحد تجاری که بر اساس الزامات قانونی یا تصمیم مجمع عمومی صاحبان سهام و به لحاظ حمایت از منافع بستانکاران واعتبار دهندگان و یا ایجاد منابع لازم برای طرح های توسعه آتی در نظر گرفته می شود و در طول دوره محدودیت قابل توزیع بین سهامداران نمی باشد.

سود (زیان) انباشته : Retained earnings

بخشی از سود خالص دوره های قبل (پس از کسر زیان های حاصله) که میان سهامداران توزیع نشده است و محدودیتی نیز از توزیع آن وجود ندارد و یا مجموع زیان های سنوات گذشته (پس از کسر سودهای حاصله)، تحت سر فصل سود (زیان) انباشته در صورت های مالی طبقه بندی می شود.

تعریف دارایی : Assets

کلیه منابع اقتصادی اعم از مشهود و نامشهود که در تملک موسسه بوده و قابل تبدیل به پول و دارای منافع آتی برای موسسه باشند را دارائی می نامند. در این تعریف موضوع مالکیت دارائی ها یکی از مهمترین ویژگی هاست (در کل هر آنچه که در تملک موسسه باشد دارایی گفته می شود.

دارایی جاری : Current assets

معمولاً سهل تر و سریعتر از دارئیهای ثابت و نامشهود به وجه نقد تبدیل می شوند . غالباً گردش حساب (کم و زیاد شدن) آنها طی سال مالی زیاد است.

وجوه نقد : Cash

یکی از مهمترین دارائی هایی که در همه موسسات وجود دارد وجوه نقد است. در حسابداری به انواع پول نقدی که در داخل موسسه نگهداری می شود اصطلاح صندوق اطلاق می شود و به وجوهی که در حسابهای جاری موسسه نزد بانکهاست اصطلاحاً بانک گفته می شود.

مطالبات (بدهکاران، اسناد دریافتنی) : Debts / receiveable Accounts

چنانچه موسسه ای خدمات یا کالای خود را بطور نسیه بفروشد از مشتریان خود طلبکار خواهد شد. البته ممکن است موارد دیگری نیز مانند پرداخت وجه دستی به دیگران مطالباتی را برای موسسه بوجود آورد. چنانچه در قبال این نوع مطالبات اسنادی مانند سفته یا برات از مشتریان دریافت می شود به آن اسناد دریافتنی گفته می شود و در غیر این صورت مطالبات موسسه را حسابهای دریافتنی می نامند. توضیحاً اینکه هر یک (اسناد دریافتنی و حسابهای دریافتنی) خود به تجاری و غیر تجاری نیز تقسیم می شوند.

موجودی های جنسی (موجودی کالا، موجودی مواد، موجودی کالای در جریان ساخت، موجودی ملزومات) : Inventories / goods in store

انواع اجناسی که موسسات به قصد مصرف یا فروش نگهداری می نمایند به عنوان موجودی های جنسی شناخته می شوند.

موجودی کالا : Inventories

شامل مال التجاره و کالائی است که موسسات بازرگانی به قصد فروش آنها را خریداری و نگهداری و نگهداری می کنند همچنین محصول ساخته شده موسسات تولیدی در این گروه قرار می گیرد.

موجودی مواد : Material stock

شامل مواد اولیه و قطعات مصرفی در موسسات تولیدی است.

موجودی کالای در جریان ساخت : Work in process

شامل کالائی است که در پروسه تولید قرار داشته و هنوز تکمیل نشده است.

موجودی ملزومات: Supplies

شامل نوشت افزار و مواد و اجناسی است که به قصد مصرف و فروش خریداری شده اند.

پیش پرداخت هزینه:
 Prepaid expense

در گروه دارایی ای جاری قرار میگیرد. مخارجی هستند که معمولا به منافعی به شکل خدمات تبدیل خواهد شد. این منافع با وجودی که دریافت نشده اند اما انتظار می رود ظرف یکسال دریافت شود.

سرمایه گذاری کوتاه مدت:
 Short – term in vestments

گروهی از دارایی ها که از نقدینگی بالایی برخوردارند ولی به قصد استفاده مستمر در واحد تجاری نگهداری نمیشوند. این حساب شامل سپرده اعتبارات اسنادی، سپرده شرکت در مناقصه و مزایده ، سپرده های گمرکی، سپرده ضمانت نامه های بانکی و سایر سپرده های کوتاه مدت است.

حسابها و اسناد دریافتنی تجاری: Accounts receivable - trade

حسابها و اسناد دریافتنی تجاری، عبارت است از مطالبات بنگاه اقتصادی با سر رسیدهای کوتاه مدت که از فروش کالا و یا ارائه خدمت ناشی می شود.

سایر حسابها و اسناد دریافتنی : Other accounts receivable

کلیه مطالبات و دریافتنی های کوتاه مدت غیر از حسابها و اسناد دریافتنی تجاری در این حساب جای می گیرند که وام و مساعده کارکنان، سپرده های معوق، سود سهام دریافتنی و ... از آن جمله اند.

سفارشات و پیش پرداخت ها: Orders and prepayments

به طور کلی سفارشات و پیش پرداخت ها، مخارج انجام شده ای است که هنوز مورد استفاده قرار نگرفته است. این حساب از مجموعه سفارشات برای خرید مواد اولیه، قطعات و لوازم یدکی و ... و یا پیش پرداخت خرید اقلام یاد شده و یا استفاده از خدمات مختلف است.

سایر دارایی های جاری:
 Other current assets

آن دسته از دارایی های جاری که در هیچ یک از هشت گروه قبلی جای نمی گیرند ، در این حساب ثبت می شوند.

دارایی های ثابت (اثاثه، ابزار و وسایل کار، وسایل نقلیه) : Fixed assets

معمولاً سرعت تبدیل شدن آنها به وجه نقد پائین است. غالباً گردش حساب (کم و زیاد شدن) آنها طی سال مالی کم است. به قصد خرید و فروش خریداری و تحصیل نمی شوند. به مرور زمان ارزش خود را از دست داده و فرسوده و مستهلک می شوند. (به جز زمین)

اثاثه اداری : Office equipment

دارائی هایی نظیر میز و صندلی، کابینت و تجهیزات اداری به عنوان اثاثه اداری شناخته می شوند.

ماشین آلات: Plant and equipment

دارائی هایی که در موسسات تولیدی جهت تولید محصولات بکار گرفته می شوند : مانند ماشین های تراش، برش و پرس در حسابداری به عنوان ماشین آلات شناخته می شوند.

وسائط نقلیه: Vehicle

به کلیه وسایل و تجهیزات حمل و بار مسافر مانند اتومبیلهای سواری، باری سبک و سنگین اطلاق می شوند.

سرمایه گذاری های بلند مدت: Longterm invest ments

سرمایه گذاری های بلند مدت ، دارایی های بلند مدتی است که می تواند شامل حساب سرمایه گذاری بلند مدت در سهام و اوراق قرضه، سرمایه گذاری در واحدهای فرعی، وجوه سرمایه گذاری شده برای مقاصد آتی همچون بازخرید اوراق قرضه، بازخرید مزایای پایان خدمت کارکنان و یا سرمایه گذاری های بلند مدت در دارائی های مشهود در زمین و ساختمان است که در عملیات به کار گرفته نمی شود.

سپرده ها و مطالبات بلند مدت : Longterm deposits

این حساب شامل وام های اعطایی بلند مدت، سپرده های بلند مدت نزد بان ها و موسسات و ... می باشد.

دارایی نامشهود : Tangible assets

کلیه اقلام دارایی که قابل رویت نبوده و عینیت فیزیکی ندارند ولی دارای ارزش بوده و قابل نقل و انتقال هستند. داراییهای نامشهود خصوصیات زیر را دارند:
موجودیت عینی ندارند.
اندازه گیری منافع اقتصادی در آنها دشوار است.
تعیین عمر مفید آنها دشوار است.
معمولا به منظور استفاده در عملیات عادی و مستمر واحد تجاری تحصیل می شوند و نه به قصد فروش یا سرمایه گذاری.

تعریف بدهی: Liabilities

کلیه دیون و تعهدات موسسه به اشخاص حقیقی و حقوقی را بدهی می نامند. بدهی های موسسه معمولاً در اثر خرید نسیه کالا و خدمات یا دریافت وام از دیگران بوجود می آیند و ظرف مدت معینی می بایست پرداخت شوند.

بدهی های کوتاه مدت (جاری): Short – term liabilities

کلیه بدهی های شرکت که سررسید و موعد پرداخت آنها کمتر و پایین تر از یکسال است.

بستانکاران یا حسابهای پرداختنی: Accounts payable

این بدهی ناشی از خرید نسیه کالا و خدمات از دیگران است. بازپرداخت در موعدی که طبق قرارداد و یا توافق به هنگام خرید مورد موافقت قرار گرفته است صورت می گیرد. ضمناً قبلاً عنوان این حساب بستانکاران بوده است.

اسناد پرداختنی : Notes payable

علاوه بر قرارداد و یا توافق بین موسسه و فروشنده کالا و خدمات در قبال بدهی ایجاد شده اسنادی مانند سفته و برات نیز از طرف موسسه به طلبکار تسلیم می شود.

وام های پرداختنی : Loans payable

گاهی موسسات منابع مالی مورد نیاز خود را از طریق دریافت وام یا تسهیلات از بانکها یا اشخاص و موسسات دیگر تامین می کنند که به این بدهی ها وام های پرداختنی اطلاق می گردد.

سود سهام پرداختنی:
 Dividend payable

جزء بدهی های جاری است و تداعی گر سود نقدی سهام می باشد.

بدهی های تعهدی یا معوق : Overdue liabilities

در طی یک دوره مالی شرکتها هزینه های خاصی را متحمل می شوند که اگر بابت آنها تا پایان دوره حسابداری وجهی پرداخت ننمایند، اصطلاحاً به آنها بدهی معوق می گویند.

مالیات بر درآمد پرداختنی (ذخیره مالیات) : Income tax payable

تعهدات مربوط به مالیات بر درآمد در صورتی که طی یکسال مالی تسویه شود.

بدهی های بلند مدت (ثابت) : Longterm liabilities

کلیه بدهی های شرکت که سررسید و موعد پرداخت آنها بیشتر و بالاتر از یکسال است. توضیح اینکه بدهی ثابت عنوان درستی نمی باشد ولی در بسیاری از کتابها و منابع این اصطلاح معادل بدهی بلند مدت به کار برده شده است.

ذخیره مزایای پایان خدمت کارکنان : Provision for employees termination benefits

کارفرما موظف است بر مبنای سنوات خدمت و حقوق دریافتی کارکنان مبالغی به آنها پرداخت کند، با گذشت هر سال خدمت کارکنان برای شرکت تعهدی قانونی ایجاد می شود که باید ذخیره لازم برای آن شناسایی شود.

اوراق قرضه پرداختنی : Bond payable

بدهی و تعهدات واحد تجاری به شکل اوراق قرضه که واحد تجاری ملزم به پرداخت آنها می باشد.

حقوق صاحبان سهام : Equities (networth)

حقوق صاحبان سهام معرف علایق صاحبان اصلی موسسه نسبت به خالص دارائیهای موسسه است. حقوق صاحبان سهام باقیمانده منافع صاحبان اصلی موسسه را در دارائیهای موسسه که پس از کسر بدهیهای آن موسسه بدست آمده است نشان ی دهد. در یک موسسه تجاری حقوق صاحبان سهام در اصل منافع صاحبان اصلی موسسه را نشان می دهد. در حسابداری حقوق صاحبان سهام اهداف اصلی زیر دنبال می شود:
تعیین منابع سرمایه موسسه.
تعیین سرمایه قانونی و ثبت شده.
تعیین سود سهامی که می تواند بین صاحبان سهام توزیع شود.
حقوق صاحبان سهام در یک موسسه شامل موارد زیر است:
سهام سرمایه.
صرف (کسر) سهام.
اندوخته ها.
سود (زیان) انباشته.

سهام سرمایه: Capital stock

برابر است با ارزش اسمی سهام منتشر شده. ارزش اسمی هر سهم به مبالغ ریالی معین شده هر سهم که بر روی گواهینامه سهام چاپ شده است اشاره می کند . ارزشهای اسمی غالباً تنها مبالغ صوری منعکس شده در گواهینامه سهام هستند. ارزش اسمی هر سهم ارتباط مستقیمی با ارزش بازار آن سهام ندارد. هر چند ارزش اسمی غالباً سرمایه قانونی شرکتها را بیان می کند ولی مبلغ آن توسط قوانین دولتی تعیین می شود. سهام عادی عموماً بخش عمده ای اط سهام منتشر شده را تشکیل می دهد. دارندگان سهام عادی صاحبان اصلی موسسه هستند. هر سهام دار عادی در مقابل هر سهم یک حق رای دارد و می تواند در اداره و کنترل نمودن موسسه از طریق حق رای خود دخالت کنند. سهام عادی فاقد سود تضمین شده هستند و در صورتی که موسسه سود تحصیل کند در سود موسسه سهیم خواهند بود. سرمایه قانونی به حداقل مبلغی که موسسه می بایست در تاسیس خود پرداخت و یا تعهد به پرداخت نماید اشاره می کند. افزایش سرمایه پرداخت شده به مبالغ پرداخت شده توسط سهامداران نسبت به سرمایه قانونی ثبت شده اشاره می کند.

صرف (کسر) سهام: Stock premium (discount)

هرگاه موسسه سهام خود را به قیمتی بیش از ارزش اسمی آن به فروش رساند اصطلاحاً گفته می شود سهام با صرف به فروش رسیده و اختلاف بین ارزش اسمی و قیمت فروش را صرف سهام می گویند. در صورتی که سهام موسسه به قیمت کمتر از ارزش اسمی به فروش برسد اصطلاحاً می گویند سهام با کسر به فروش رسیده و اختلاف بین ارزش اسمی و قیمت فروش را کسر سهام گویند. البته صدور سهام به قیمت کمتر از ارزش اسمی در ایران ممنوع است.

اندوخته ها: Reserves

آن بخش از سود را که به دلیل الزام قانونی و یا به اختیار صاحبان سهام موسسه برای مقاصد خاص یا مصارف عمومی کنار گذاشته می شود را اندوخته می گویند. اندوخته ها به دلایل زیر ممکن است ایجاد شوند:
الزامات و محدودیتهای قانونی (مثل اندوخته قانونی)
برای مقاصد خاص (مثل اندوخته توسعه و تکمیل)
برای مصارف عمومی و احتیاطی (مثل اندوخته عمومی و احتیاطی)

اندوخته قانونی : Legal reserve

شرکتهای سهامی طبق مفاد ماده 140 قانون تجارت مصوب اسفند ماه 1347 موظف اند همه ساله معادل 5% سود خالص خود را به عنوان اندوخته قانونی در نظر بگیرند. به موجب این ماده احتساب اندوخته قانونی تا زمانی که به میزان 10% سرمایه قانونی شرکت بالغ گردد الزامی است. اندوخته قانونی قابل انتقال به حساب سرمایه شرکت نبوده و قابل تقسیم نیز نمی باشد.

اندوخته توسعه و تکمیل : Completion and dovelopement reserve

محدودیت در توزیع سود سهام ممکن است از تصمیمات مدیریت یا مجمع عمومی صاحبان سهام موسسه ناشی شده باشد. مثلاً مدیریت موسسه ممکن است بخشی از سود انباشته را برای توسعه آتی موسسه در نظر بگیرد. این اندوخته از نوع اختیاری می باشد. این نوع اندوخته ها در بعضی موارد از معافیتهای مالیاتی نیز برخوردار می گردند و در اصطلاح یک نوع اندوخته سرمایه ای است.

اندوخته عمومی و احتیاطی : Common reserve

اندوخته احتیاطی برای تقویت بنیه مالی موسسه جهت مقابله در برابر زیانهای احتمالی یا استثنایی آتی منظور می گردد. اصولاً اندوخته احتیاطی بر خلاف اندوخته قانونی الزامی نیست و به همین جهت نرخ یا مبلغ این اندوخته در اساسنامه یا در مجمع عمومی صاحبان سهام تعیین می گردد و به همین اعتبار لازم الاجرا می باشد.

سود (زیان) انباشته :Retained earnings

اصطلاح سود انباشته به سود خالص تقسیم نشده موسسه اطلاق می شود که این سود از محل سود سال جاری یا سالهای قبل به شکل سود سهام بین سهام داران توزیع نشده است. در توزیع این سود محدودیتی وجود ندارد. زیان انباشته نیز معرف زیانهای سال جاری یا سالهای قبل است. این نکته را باید به یاد داشته باشیم که حساب سود و زیان انباشته بیانگر وجوه نقد در شرکت نیست. نگهداری سود خالص تحصیل شده و عدم توزیع آن بین سهامداران عمدتاً به خاطر حفظ قدرت نقدینگی شرکت می باشد که می توان سود سهام را به شکل نقد و به میزان کل سود انباشته بین سهامداران توزیع کرد و در این مورد هیچ منع قانونی نیز وجود ندارد. لازم به یادآوری است که طبق ماده 90 قانون تجارت در صورت تحصیل سود توسط موسسه توزیع حداقل 10% از سود خالص سالانه بین سهامداران الزامی است.

تعریف سرمایه: Capital

حق مالی صاحب یا صاحبان سرمایه یک موسسه نسبت به خالص دارایی های آن سرمایه نامیده می شود و در هر زمان از کسر کردن بدهی های یک موسسه از کل دارایی های آن بدست می آید.
بدهی – دارائی = سرمایه
در واقع روی دارائی های موسسه دو نوع حق وجود دارد:
حق صاحب موسسه که سرمایه نامیده می شود.
حق دیگران که بدهی گفته می شود.

تعریف درآمد: Revenues

بهای کالای فروش رفته، خدمات انجام شده برای مشتریان و عواید سایر فعالیتهای عادی یک موسسه در یک دوره مالی که به تحصیل وجه نقد ، افزایش سایر دارایی ها و یا کاهش بدهی های آن منجر شود درآمد نامیده می شود.

تعریف هزینه: Expenses

موسسات برای انجام فعالیتهای مربوط به کسب درآمد مخارجی نظیر خرید مواد و کالا، پرداخت حقوق و دستمزد، اجاره آب و برق و غیره که موجب خروج وجه نقد و کاهش سایر دارایی ها و یا افزایش بدهی های موسسه شود و کلیه خدمات مورد استفاده برای تحصیل درآمد در یک دوره مالی را هزینه می نامند.

تعریف سود: Profit

مازاد درآمد کسب شده بر هزینه های واقع شده در یک دوره مالی سود نامیده می شود.  هزینه – درآمد = سود

تعریف زیان: Loos

چنانچه هزینه های واقع شده در یک دوره مالی بیش از درآمد کسب شده باشد موسسه زیان کرده است.